Greensboro Relief

May 6, 2018

Carolina Peace Center is grateful to all who donated items for the Greensboro relief. We are thankful to the Christian and Muslim community coming together and making generous donations of non perishable items, food, toiletries, diapers, some medical supplies and water. Thank you for your generosity.

Image may contain: 2 people, people smiling, people standing and indoor

The donations were delivered today at the New Light Missionary Baptist Church in Greensboro. The Church continues to collect supplies and monetary donations for people who were impacted by the tornado and who are still living in hotels. The electricity restoration process is slow and disappointing. Almost $3,500 a week is needed to keep these people in the hotels. In coming days we will post the link from Church where you can make a donation if chose to do so and/or volunteer. The Church gym is being used as a storage and distribution center. The supplies being showed in the gym were not part of the delivery today. It takes an entire city and nearby cities to help a community that is going through hardship. We will soon make another relief supplies drive.

Carolina Peace Center like to thank all its amazing team members and other members of the community who made this a success.


Unitarian Universalist Congregation Of Hillsborough
Islam and Islamophobia

Great event at the Unitarian Universalist Congregation in Hillsborough focusing on pressing issues on anti Muslim hate and Islam. Our event went longer than expected and it was all worth it and even in the end few still decided to stay for a closer conversation. Faisal Khan of CPC was invited as a speaker.

Image may contain: 11 people, people smiling, people standing

After the dinner he began the talk on today’s developments on Muslim Ban oral arguments and how it’s impacting Muslims here and abroad. He also shed light on Islamophobic Policies from CVE to profiling Muslims that was initiated under the reign of previous administration. Touched on statistics related to hate crimes against Muslims in the US and vandalism and arson in Masjids. He also talked about how domestic Islamophobic policies are equally embedded in American foreign policy. Last he discussed the vibrant American Muslim communities in Triangle and across the county where Muslims are becoming a force to reckon with in politics and other institutions.

Last part of the event was Q&A that lasted over hour that included important dialogue and discussion on Islam as faith and culture. This was a wonderful event and CPCis looking forward to engaging in similar events like this one in the near future.


Carolina Peace Center – Racism:
Community Conversation on structural racism, accountability and police state

Great event this evening in Durham on much needed topic that must take place across the country. Great panelists discussion on the following questions below. You can watch the entire talk on the event page (see previous post). Durham police also participated in the conversation and CPC looks forward to continue to work with them on issues related to racism.

Image may contain: 7 people, people smiling, people standing


1. Given the historical roots of structural police violence and anti-black racism in our country and local community, what can be done about current issues we are facing as a community in the way(s) that the police and/or justice system handle these issues?

2.What can we do as a community to acknowledge our responsibility and be accountable for the injustices of the past, and to take on the rectification of structural racism, both as citizens and the police force?

3. How can we make our communities safer—especially given that the historic purpose of policing was to enforce enslavement?

4. How do you see our community now in terms of gender, race, policing, and accountability, and how would you like to see it?

5. How have your experiences at the crossroads of gender and race, or another identity such as sexual orientation, shaped your ideas around policing?

7. What is a way forward that would be inclusive and keep our communities safe?


August 16, 2017

Raleigh, North Carolina
August, 15, 2017

Carolina Peace Center was delighted to have Faisal Khan speak with some wonderful activists at Martin Luther King garden in Raleigh, North Carolina. Great turnout of diversity. The event was to show solidarity to family of Heather Heyer who was killed by white supremacist terrorist and others who were injured. It was a united message to stand up against hate and white supremacy.

The main theme of the event was to resist peacefully and nonviolently against bigotry and hate. Faisal message to the community was to stand up and speak out and also to organize their community and get involved in the political process. My message to Trump and his administration was that if he wants to build a wall then he must build a wall between the state and the church. There’s a lot of fear, anxiety, and uncertainty but rest assure that shoulder to shoulder we can overcome the problems that are affecting our lives. People of all faiths and no religion and people of all colors and all backgrounds and all ethnicities shall overcome these challenges as long as we stick together as one united front working together peacefully and nonviolently. That requires to sacrifice time of leisure and it requires for us to actively engage ourselves with our elected officials and organize our communities. We should always remember that losing hope is not an option.

Stand up and speak out. Shoulder to shoulder.

Durham, North Carolina
August, 14, 2017Faisal Khan of Carolina Peace Center was honored to speak with other wonderful activists this evening at a rally in Durham, North Carolina. Standing up against white supremacy and terrorism.

People of all backgrounds and colors came out in droves to stand together in solidarity against the hatred and bigotry that has become all too common in the United States. People from all walks of life, from all socioeconomic backgrounds and from every color that exists in humanity stood together to raise their voices against white supremacy and to publically denounce the atrocities that took place in Charlottesville, VA yesterday. Community activists from all over the region spoke painful truths and shared worries over an uncertain future with most everyone agreeing that we’re stronger together than apart. A moment of silence was held for Heather Heyer who was killed when a homegrown terrorist rammed his car into the crowd and the two police officers who died in a helicopter crash, Lt. H. Jay Cullen and Trooper-Pilot Burke M.M. Bates. Prayers were offered for the victims of the terror attack who are recuperating in the hospital as well as their families.
Stand up and speak out. Shoulder to shoulder.…/national_wor…/national/video/16878140/


Community protests litigation ban against Center for Civil Rights


Protesters gathered on Tuesday outside UNC’s Center for School Leadership Development to voice their disapproval for the proposed UNC Board of Governor’s litigation ban against UNC Law School’s Center for Civil Rights.

The BOG’s education policy committee met in the building Tuesday to decide whether or not they would recommend the ban to the board at large, which they did with a 5-1 vote.

The center was founded  by civil rights leader and lawyer Julius Chambers in 2001, and was known for taking on cases such as school segregation and education for clients who couldn’t afford legal representation. It currently employs two lawyers and a director and gives students who study civil rights law hands-on experience.

 The litigation ban, which the BOG is scheduled to vote on Sept. 8, would prevent the center from taking on new cases and clients.

Altha Cravey, an associate professor of geography at UNC who attended the protest, said that the center serves the most vulnerable and marginalized groups in the state and exists for those groups to seek help. She said the litigation ban would prevent the center from serving those communities, and would also hurt UNC from an educational angle.

“Students who come here to go to the law school, some of them select this law school because they want to learn civil rights law,” Cravey said. “Here we’ve got a board member who wants to ban litigation and basically gut that specialization in the UNC law school.”

Steve Long, a tax attorney based in Raleigh, is the BOG member who proposed the litigation ban. Midway through the protest, he passed by to enter the CSLD. Protesters chanted “shame” and “Long is wrong” as Long walked into the building.

If the litigation ban were to pass it would reflect an attempt at undermining academic freedom, various protesters said.

Tim Longest, a student at the UNC School of Law, said he chose UNC’s law school specifically to study civil rights law and encouraged the BOG to reject the proposal in order to continue the University’s legacy of public service.

“The UNC Board of Governors, constitutionally entrusted with our state’s crown jewel, owes its first duty not to the party line in the General Assembly, nor to the privileged few,” Longest said. “It owes its first duty to the people of North Carolina.”

Faisal Khan, a peace activist and community organizer from Morrisville, said no committee or external factor should affect the freedom of education and its ability to assist underprivileged communities.

“If there needs to be a ban, then ban inequality, ban racism, ban Islamophobia, ban xenophobia, ban hate,” Khan said. “There needs to be a ban on groups and institutions that are violating our rights and undermining our freedom.”

Protestors said the proposed litigation ban parallels with the BOG’s closing of the UNC’s Center on Poverty, Work and Opportunity in 2015. Some believed it was an attempt to censor law professor Gene Nichol, who was also the head of the former center and critic of the state legislature.

“This is just one more time when (the BOG) are trying to undercut the University and its real purpose,” Cravey said. “It really makes mad.”

However, Cravey said she still has hope that the BOG won’t vote for the proposal.

“Hopefully there’s people inside there making these votes that are going to think about whether they really want to vote against civil rights,” Cravey said. “That’s a hard vote to take.”

Rally University of North Carolina at Chapel Hill Civil Rights Center

UNC Civil Rights Center

Carolina Peace Center founder Faisal R. Khan was honored to speak at a rally held on August 1, 2017 at the University of North Carolina at Chapel Hill Civil Rights Center regarding a proposal that would ban litigation for the minorities by the center. The committee approved the motion today after the rally to send the proposal to the Board of Governors to make the decision next month.

We are becoming a nation of bans. Nation that was founded on the principles of constitution which is to protect individual rights is now under threat at many levels. The civil rights movement that included civil rights litigation that paved the way for African-American community to fight for their rights and equality in this country.

A litigation ban for the civil rights center, which receives no state funding is not acceptable. The Center for Civil Rights provides valuable litigation training to law school students and the capacity to represent poor and minority clients in court.

The ban is a direct insult to the legacy of civil rights attorney Julius Chambers, an African-American whose home, office and car were bombed as he pursued school desegregation cases in the 1960s and 1970s. It has taken on cases involving school segregation, equal education rights and a landfill in a poor community.

Furthermore, the ban is increasingly alarming because it affects the freedom and the integrity of our educational system. Center for civil rights is a unique place which provides quality education for law students and an opportunity for the minorities to receive legal assistance in their struggles to attain justice.

I am asking Anna Nelson, chair of the committee that will meet today to consider a litigation ban for the center Not to approve the ban. It is time that we as a nation come together and say no to bans. Ban the bans. Universities and colleges are places for students to learn and to have the opportunity to expand in their respective fields. No committee or external factors should affect the freedom of education and its ability to assist or help the underprivileged or the communities that are in need of help.

Ban all the bans. If there needs to be a ban then ban inequality, ban racism, ban Islamophobia, ban xenophobia, ban hate, there needs to be a ban on groups and institutions that are violating our rights and undermining our freedom. Ban the entities that are threatening our constitutional rights and civil liberties. I ask everyone to stand up and fight for your civil rights.


Fun Without Borders

Fun Without Borders

July 22, 2017 – A wonderful Event “Fun Without Borders” was held in Cary, North Carolina. It was organized by Sathya Sai International USA and Carolina Peace Center to invite refugee community children and families to mingle, play games, make crafts, enjoy delicious food and meet locals from the Triangle area. It was a hot day, but the love and camaraderie between us all brought warmth and joy to our hearts.


European Coverage Ride for Refugees 2017

“This must be the fastest of the fastest fastfood there is,” zegt Andrew als we voor de automatiek van Hoek staan. Andrew valt samen met zijn fietsmaatje Joseph van de ene verbazing in de andere tijdens hun korte verblijf in Groningen.

De twee jonge Amerikanen (21) studeren aan North Carolina State University in Raleigh en zijn bezig met een fietstocht door Europa om geld in te zamelen voor een vluchtelingenproject in hun thuisstad. Maar ook om Europa te leren kennen. “Veel mensen in Amerika zijn bang voor vluchtelingen, ze denken dat het allemaal terroristen zijn.”

Zelf oordelen

“Wij willen zelf onderzoeken wat voor mensen het zijn en hoe Europese landen ermee omgaan.” Om in een paar weken het maximale eruit te halen, fietsen ze vanaf Hamburg naar Parijs. Onderweg slapen ze bij locals en proberen ze zoveel mogelijk mensen te spreken, waaronder vluchtelingen. Zaterdagavond zijn ze in 050 aangekomen.

Iets na 22:30 uur rollen ze het hoofdstation binnen. Compleet gaar van de lange dag fietsen. Maar ook opgetogen. Blij dat er een bed wacht en verheugd dat zoveel mensen goed Engels spreken. Dat is in Duitsland wel anders. Zelfs mijn steenkolen-Engels wordt gewaardeerd. Als we door de stationshal lopen, volgt de tweede verbazing.

Groningen de koningen

“Woooooow, it’s amazing, it’s really beautiful.” Na een paar minuten staren naar het majestueuze plafond, speelt voorzichtige trek op. Maar het is al laat. De restaurants moeten wel dicht zijn, denken ze. Tijdens de fietstocht in Duitsland hebben ze geleerd dat na 21:00 uur in Europa alles gesloten is, op een paar kroegjes na.

Maar niet in Groningen. Hier kun je tot ver voorbij het ochtendgloren kunt eten en feesten, deel ik ze mee. Zelden zoveel blijdschap gezien op twee afgepeigerde gezichten. Groningen smaakt nu al naar meer en is na tien minuten al de vetste stad van hun complete trip. Niet zo gek, na al die kilometers door saai Duitsland.

Vol lof over fietsenstalling

En dan wacht de heerlijke Groninger nacht ook nog eens. Oftewel: geen tijd om te lang naar het plafond te staren. Snel mijn fiets scoren en de fietsenkelder voor het station induiken. “Woooooow, just look at this. I’ve never seen so many bikes together. That other bike-flat near the station was allready impressive, but this is overwhelming.”

Toch opmerkelijk dat iets dat zo gehaat wordt door de gemiddelde Stadjer, zo indrukwekkend en mooi is voor de fietstoerist uit Amerika. Kwestie van perceptie allicht. Na het bezoekje aan de fietsenstalling klappen we via het Groninger Museum de binnenstad in.

“Look at that tower!”

Niet perse het mooiste stukje stad, maar de Amerikanen zijn danig onder de indruk. “It’s beautiful here. So many people on the street. And all the pubs and restaurants are open.” Groningen is een verademing. Van doodse dorpjes en langgerekte weilanden naar de vibrerende stad.


Via het Zuiderdiep, met alle terrasjes en flanerende mensen rijden we door de Oosterstraat richting de Grote Markt. Halverwege de Oosterstraat verschijnt de Martinitoren voor het eerst in het blikveld. “Look at that tower Andrew. Look. How old is it? More than 500 years? Unbelievable.”

Zestien maal “wooooooooow”

“In our hometown the oldest building is maybe like 150 years old or something.” Dan is Groningen wel wat anders. Hier barst het van de historische gebouwen, zoals het Stadhuis. Ook dat bekoort de Amerikanen. De zoveelste ‘woooow’ rolt vol verbazing over de lippen als het statige pand in beeld komt.

Er volgt nog een “wooooow” voor de volle terrassen van de Drie. En eentje voor de Universiteit, en voor de Vismarkt en Brugstraat. En dan wacht het allermooiste wat Grunn te bieden heeft, het Hoge en Lage der A. Op de brug staan we even stil. De gasten vergapen zich aan alle glorie en rijkdom.


Ze donderen bijna in de gracht als ik vertel dat sommige van die panden zijn gebouwd in de 13e eeuw en dat dit vroeger een florerende haven was met open zeeverbinding. Ze smullen van de spontane geschiedenisles. En kijken smachtend naar de stille getuigen van de bloeiperiode van 050.

De middeleeuwse pakhuizen maken indruk. Net als de uitleg over de lage en hoge kade. Het Hoge der A voor lossen als het vloed was, het Lage voor als het eb was. Na een paar seconden kijken, is het tijd voor de laatste paar honderd meter naar mijn huis, het logeeradres voor de gasten.

Groningen als voorbeeld

Onderweg uit Andrew zijn verbazing over de fietsvoorzieningen. “It’s nice to see that the innercity is focused on bikes en pedestrians. The roads are perfect to bike on. I think every city should do this. It’s better for the airquality, the environment and the general health of the people and very relaxed to walk or bike arround.”

Allemaal leuk en aardig, maar uiteindelijk is de nacht de grootste trekpleister van Groningen. Zeker een zomerse zaterdagnacht met goed weer. Dan proef je Stad pas echt, en gelukkig hebben de jongens daar nog energie voor. Na een paar rummetjes trekken we de stad in. Op weg naar een onvergetelijke ervaring.

Al die jonge mensen

Daar zijn ze nu al van overtuigd. Het vele jonge volk op straat, de kroegen, clubs, volle terrassen en mijn verhalen maken nieuwsgierig. “The people are so young here, how come?,” willen ze weten. Het antwoord is niet zo lastig. Het is de combi van alles wat ze vandaag zien.

De grote universiteit die wereldwijd een goede naam heeft, de oude en compacte binnenstad, maar vooral het onbeperkte uitgaansleven en culturele aanbod werken als een magneet op iedereen die jong is en houdt van leven in een hippe stad. De vele goede eet- en drinktenten, zoals Block & Barrels, dragen er ook aan bij.

Internationale stad

Het eetcafé mikt op een internationaal publiek en de voertaal is Engels. Iets zegt mij dat de Amerikanen zich hier wel op hun gemak voelen. Het klopt. De jongens vertellen over Amerika. De andere gasten aan de tafel, afkomstig uit Italië, Bulgarije en Zuid-Afrika, vertellen over hun land van afkomst en hun liefde voor Groningen.

Dat is zelfs de absolute gemene deler De meid uit Zuid-Afrika zegt dat ze in Frankrijk hoorde over Groningen. Dat het hier heel tof studeren is en dat de stad zo fijn is. Ze heeft direct de trein gepakt en is nooit weer weg gegaan. “I felt in love with this city. The vibe is inspiring and thrilling. This is my new home.”

Verbazing over de hoeveelheid fietsen

Amerikanen in de coffeeshop

Ook de Italiaan uit Rome vertelt in vergelijkbare lovende woorden waarom het leven in Groningen zo goed is. Na een paar goede gesprekken, borrels en Heinekens, want ze zijn tenslotte voor het eerst in het land van hun favo pils, is het tijd voor de volgende typisch Nederlandse attractie. De coffeeshop.

Op naar De Dees in de Papengang (die er nog steeds als een getto bij ligt). Mooie shop, verscholen in een prachtig oud steegje, gehuisvest in een eeuwenoud pand. En tegenover Warhol, waar we de nacht afsluiten met whisky en dansjes. In de shop kijken de gasten hun ogen uit. Dit gaat hun wildste fantasie te boven.

Fuck de molens en tulpen

We hebben het al even gehad over het Nederlandse wietbeleid. Ze zijn er nieuwsgieriger naar dan naar tulpen en molens, maar dit… Een relaxte winkel waar je net zo simpel een wietje scoort als een biertje in de kroeg. “Wow. I never thought it was so easy. Just walk into a shop and order some weed. I dig it.”

Met grote verbazing nemen ze alles op. Hun mond verandert in een enorm grote grimas. Andrew is zelfs zo onder de indruk dat hij het moment wil vastleggen. Snel maakt hij een foto van het plakkaat op de bar: “Wiet en hasj voor vijftien of zes euro.” Daar maakt hij indruk mee op zijn maten. Ze zijn overigens niet van plan een jointje te roken.

De Groninger nacht

Werkt niet zo goed op de longen, vrezen ze. Niet handig met al die fietskilometers die wachten. Maar in Amsterdam gaan ze wel een hasjbrownie scoren. Vanuit de Dees steken we de Warhol in. Dansjes, gesprekken en Jack Daniels, net zoals thuis op de campus. Na twee borrels speelt de vermoeidheid op. De zin is er nog, maar het lijf is af.

Het bed lonkt, morgen is er weer een dag met de rit naar Leeuwarden. Ofwel:  op noar hoes. Via de Peper- en Poelestraat naar de taxi’s op de Grote Markt. “Is it every saturdaynight like this?,” vraagt Joseph terwijl we ons rond drie uur tussen hordes studenten in de Peperstraat wurmen. Jep. En ook op donderdag en vrijdag.

Uniek en daarom hartje

Ietsjes minder, maar toch duizenden op de been. Tot een uurtje of vijf/zes, zeker als de stufi net is gestort en het weer goed is. Uniek in Nederland, Europa en misschien wel de wereld. Ze zijn overtuigd. Andrew: “Gonna app my friends, who are going to Amsterdam, that they should go to Groningen.”

Voor we de taxi pakken, moet er natuurlijk een eierbal in. Het was ongeveer het tweede woord wat ik tegen ze zei toen ze aankwamen op het hoofdstation. “Moi! Eierbal?” Ze kijken ernaar uit, maar zijn ook een beetje bevreesd. De angst groeit als ze zien waar ik de bal vandaan haal.


Uit de muur. Met tientallen dronken mensen om me heen die ook jagen op een vers hapje uit de muur. Ze zijn verbluft. Dit is de overtreffende trap van fastfood. “We’re just talking about opening a snackwall in Raleigh. It’s amazing, so efficient. This must be a hit in America. How can McDonald’s compete with this?”

Als ze over een jaar of wat in North Carolina een automatiek openen, dan weet ik zeker dat de koning van de snackmuur een aantal raampjes krijgt. Na een aarzelende eerste hap, verorberen ze de eierbal. “This is perfect. The egg, the stuff surrounding the egg and the crispy crust. The best food after a night of drinks.”

Korte nacht

Na de eggball strompelen we naar huis. De gastjes drinken misschien weleens whisky op de campus, het borreltempo in Nederland ligt een stuk hoger. Ze kunnen het amper bijbenen en zijn inmiddels een beetje tipsy. Na een korte nacht slaap hebben we met Mohammad afgesproken bij het Concerthuis.

Mohammad is een ex-vluchteling die inmiddels 1,5 jaar in Groningen woont. Hij doet erg zijn best om te integreren en Nederland terug te betalen voor alles wat wij hem geven. Hij is dankbaar, nederig, slim en gretig om wat van zijn toekomst te maken. De perfecte gesprekspartner om te laten zien hoe Nederland met  vluchtelingen omgaat.

In gesprek met Mohammad uit Syrië

De Amerikanen hangen aan zijn lippen als Mohammad vertelt over de ontberingen tijdens de oorlog en de vlucht naar Europa. Zeven keer is hij op een gammel bootje gestapt om van Turkije naar Griekenland te komen. Enkele keren belande hij in zee en werd hij gered door de Turkse kustwacht.

Mohammad zegt dat hij er nog steeds nachtmerries van heeft. “Dan ben ik weer in Turkije en moet ik opnieuw beginnen aan de vlucht. De hele reis naar Nederland en het verblijf hier is slechts een droom in die nachtmerries.” De jongens hebben de tranen in hun ogen als ze luisteren naar Mohammad.

Niet te bevatten horror

Ze vragen hem het hemd van het lijf. Over de oorlog, over de vlucht, maar vooral over het leven in Nederland. Ze willen weten welke kansen hij krijgt of juist niet krijgt. Of hij het gevoel heeft een tweederangs burger te zijn. En wat hij het meeste mist uit Syrië. Dat zijn zijn ouders. Die heeft hij al jaren niet gezien.

De Amerikanen kunnen het niet bevatten. De horror die Mohammad mee heeft gemaakt overstijgt elke fantasie. Maar het verhaal van Mo heeft ook iets positiefs. Hij is veilig in Nederland. Is hier prima opgevangen en heeft inmiddels een status voor vijf jaar waardoor hij ook aan het werk kan.

We willen allemaal geluk

Daardoor stappen Andrew en Joseph even later toch met een goed gevoel op de fiets naar Leeuwarden. De ellende die vluchtelingen uit Syrië hebben meegemaakt is niet te beschrijven. Maar de opvang in Nederland en Duitsland gaat overwegend goed en werkt niet ontwrichtend voor de maatschappij.

Heel anders dan het beeld in Amerika suggereert. Mohammad is hier niet om een bom te laten ontploffen op de Grote Markt, om vrouwen te verkrachten of om de Sharia in te voeren. Mohammad is hier omdat hij hier veiligheid heeft en kansen voor een beter leven krijgt. En dat is toch wat we universeel allemaal willen.


Remembering Nabra and Charleena

Carolina Peace Center held a vigil prayer event today in Cary, North Carolina remembering Nabra and Charleena. The event had amazing women activists who spoke about their personal experiences being Muslim and the challenges they and Muslims in general are facing in the current climate of hate and bigotry.


Friday Shabbat

CPC founder Faisal R. Khan was honored to be invited to sit on the panel with Rabbi Edery and (more…)